Dzielnica
Neustadt po zmroku
Äußere Neustadt wokół teatru rewii: osiemnastowieczny układ ulic, który przetrwał bombardowanie, jej bary i podwórza oraz co zobaczyć przed podniesieniem kurtyny.
Sprawdź termin rewii ↗Szybka odpowiedź
Teatr rewii stoi przy Prießnitzstraße w Äußere Neustadt, dzielnicy na północ od Łaby zwanej także Antonstadt. Jej ulice wytyczono w 1745 roku, kamienice pochodzą w większości z późnodziewiętnastowiecznego rozkwitu, a bombardowanie Drezna przeszła z niewielkimi szkodami. Dziś słynie z barów, malowanych elewacji i podwórzy Kunsthofpassage, co czyni ją idealnym miejscem na spędzenie godzin przed spektaklem.
Poza dawnymi murami
Äußere Neustadt, zewnętrzne nowe miasto, to ta część Neustadt, która leży poza linią dawnych murów miejskich. Znana jest też jako Antonstadt, od króla Saksonii Antona. Teren przeznaczono pod zabudowę w 1701 roku, a w 1745 podzielono go na działki i nadano mu większość ulic, które ma do dziś. Wśród pierwszych zakładów znalazły się odlewnia i wytwórnia ałunu, od której nazwę wzięła Alaunstraße. Wschodnią krawędź dzielnicy wyznacza niewielka rzeka Prießnitz, strumień, który zalał teatr w 2013 roku.
Ocalona w 1945
Dzielnica rozkwitła pod koniec XIX wieku, gdy powstało wiele jej charakterystycznych kamienic. Angielska Wikipedia nazywa ją jednym z największych obszarów miejskich w Niemczech z zwartą architekturą epoki wilhelmińskiej i wiąże to z faktem, że bombardowanie Drezna w czasie II wojny światowej w dużej mierze ją oszczędziło. To kontrast, który warto zobaczyć: po drugiej stronie rzeki stare miasto zostało zniszczone i odbudowane, a tutaj przetrwały całe ulice kamienic, wiele dziś z malowanymi elewacjami. Prießnitzstraße, ulica teatru, ma również pracownie, galerie i inne miejsca.
Bary i tłum po spektaklu
Uważa się, że Äußere Neustadt ma jedną z najtętniejszych scen barowych w Niemczech, z dużym zagęszczeniem barów, klubów i kawiarni. Na wieczór rewii oznacza to dwie proste opcje: zjeść i wypić w dzielnicy przed spektaklem i zamówić przy stoliku tylko napoje albo zostać w teatrze na bar po spektaklu i wyjść do dzielnicy, która wciąż jeszcze nie śpi. Co roku w czerwcu dzielnica organizuje własny festiwal uliczny, Bunte Republik Neustadt, odbywający się nieprzerwanie od 1990 roku i rozrosły się do największego festiwalu dzielnicowego w Niemczech Wschodnich.
Kunsthofpassage
Jeśli przybędziesz wcześnie, jedynym miejscem, które warto zobaczyć, jest Kunsthofpassage, tuż przy Görlitzer Straße: zespół pięciu dziedzińców, których budynki zdobią dzieła sztuki, małe sklepy, galerie i kawiarnie. Najbardziej znany jest dziedziniec z fasadą z lejów i rur, która podczas deszczu gra nuty. Leży w tej samej dzielnicy co teatr i stanowi dobry sposób na pół godziny przed kolacją, zwłaszcza za dnia, gdy kolory prezentują się najlepiej.
Czekolada, mleko i kościół
Jeszcze trzy przystanki dla ciekawych. Pfunds Molkerei, sklep mleczarski zdobiony neorenesansowymi kaflami Villeroy & Boch, znany jest jako najpiękniejsza mleczarnia świata. Angielska Wikipedia przypisuje dzielnicy pierwszą na świecie mleczną czekoladę, wytworzoną w 1839 roku w fabryce między dzisiejszą Timaeusstraße a Jordanstraße. A kościół Martin Luther Church na Martin-Luther-Platz, wzniesiony w latach 1883–1887, ma 81-metrową wieżę, która służy jako punkt orientacyjny ponad dachami. Żadne z tych miejsc nie wymaga więcej niż kilku minut.
Połączenia
Albertplatz, na południowym skraju dzielnicy, to najważniejszy węzeł tramwajowy w Dreźnie na północ od Łaby, a dworzec Dresden-Neustadt, drugi co do wielkości w mieście, jest niedaleko i obsługiwany przez pociągi ICE. Jeśli chodzi o sam teatr, najbliższy przystanek to Diakonissenkrankenhaus, w krótkiej odległości spacerem, jak wyjaśnia kolejny przewodnik. Jadąc ze starego miasta, przekraczasz Łabę, co czyni podróż częścią wieczoru: światła starego miasta świecą na przeciwległym brzegu w drodze powrotnej.
Źródła