Mahalle
Karanlık çöktüğünde Neustadt
Revü tiyatrosunun çevresindeki Äußere Neustadt: bombalamadan kurtulan 18. yüzyıl sokak planı, barları ve avluları ile perde açılmadan önce görülmesi gerekenler.
Bir revü gecesi olup olmadığını kontrol edin ↗Hızlı yanıt
Revünün tiyatrosu, Elbe'nin kuzeyindeki ve Antonstadt olarak da bilinen Äußere Neustadt semtinde, Prießnitzstraße üzerinde yer alıyor. Sokakları 1745'te planlanmış, evleri büyük ölçüde 19. yüzyıl sonlarındaki bir patlama döneminden kalma ve Dresden bombardımanını çok az hasarla atlatmış. Bugün barları, boyalı ev cepheleri ve Kunsthofpassage'ın avlularıyla tanınıyor; bu da burayı gösteriden önceki saatleri geçirmek için kolay bir yer haline getiriyor.
Eski surların dışında
Dış Yeni Şehir anlamına gelen Äußere Neustadt, Neustadt'ın eski şehir surlarının dışında kalan bölümüdür. Saksonya Kralı Anton'un adına izafeten Antonstadt olarak da bilinir. Arazi 1701'de yapılaşmaya açılmış, 1745'te parsellere ayrılarak bugün hâlâ taşıdığı sokakların çoğuna kavuşmuştur. İlk işletmeler arasında bir dökümhane ve Alaunstraße'ye adını veren bir şap imalathanesi yer alıyordu. Mahallenin doğu sınırını, 2013'te tiyatroyu su basmasına neden olan küçük Prießnitz nehri oluşturur.
1945'te korundu
Bu mahalle, 19. yüzyılın sonlarında, kendine özgü evlerinin çoğunun inşa edildiği dönemde büyük bir atılım yaşadı. İngilizce Wikipedia, burayı Almanya'nın kapalı Wilhelm dönemi mimarisine sahip en büyük kentsel alanlarından biri olarak tanımlıyor ve bunu İkinci Dünya Savaşı'nda Dresden'in bombalanmasından büyük ölçüde zarar görmemesiyle ilişkilendiriyor. Görülmeye değer karşıtlık da tam burada: nehrin karşı yakasında eski şehir yıkılıp yeniden inşa edilirken, burada bütün sokaklar boyunca apartman blokları ayakta kalmış; birçoğunun cephesi bugün boyalı. Tiyatronun bulunduğu Prießnitzstraße'de ayrıca stüdyolar, galeriler ve başka mekânlar da var.
Barlar ve gösteri sonrası kalabalığı
Äußere Neustadt'ın Almanya'nın en canlı bar sahnelerinden birine ev sahipliği yaptığı, yoğun bar, kulüp ve kafe çeşitliliğiyle bilinir. Bir revü gecesi için iki kolay seçenek var: gösteriden önce mahallede yiyip içmek ve masanızda yalnızca içecek sipariş etmek ya da gösteri sonrası bar için tiyatroda kalmak ve hâlâ ayakta olan bir semte adım atmak. Her haziran ayında mahalle, 1990'dan bu yana her yıl düzenlenen ve Doğu Almanya'nın en büyük semt festivali haline gelen kendi sokak festivali Bunte Republik Neustadt'a ev sahipliği yapar.
Kunsthofpassage
Erken varırsanız, görülmesi gereken tek yer Görlitzer Straße'nin hemen yanındaki Kunsthofpassage: binaları sanat eserleri, küçük dükkânlar, galeriler ve kafelerle süslenmiş beş avludan oluşan bir kompleks. En bilineni, yağmur yağdığında müzikal notalar çalan huni ve borulardan oluşan cephesiyle ünlü avlu. Tiyatronun bulunduğu aynı mahallede yer alıyor ve akşam yemeğinden önce keyifli bir yarım saat geçirmenizi sağlıyor; özellikle renklerin en canlı halini aldığı gün ışığında.
Çikolata, süt ve bir kilise
Meraklı gezginler için üç durak daha. Villeroy & Boch'un neo-Rönesans çinileriyle süslenmiş bir süt dükkânı olan Pfunds Molkerei, dünyanın en güzel süt dükkânı olarak bilinir. İngilizce Wikipedia, bu mahalleye dünyanın ilk sütlü çikolatasını atfeder; 1839'da bugünkü Timaeusstraße ile Jordanstraße arasındaki bir fabrikada üretilmiştir. Martin-Luther-Platz'daki Martin Luther Kilisesi ise 1883-1887 yılları arasında inşa edilmiş olup, çatıların üzerinden yükselen 81 metrelik kulesiyle bir simge niteliği taşır. Bunların hiçbiri birkaç dakikadan fazlasını gerektirmez.
Bağlantılar
Albertplatz, mahallenin güney ucunda yer alır ve Dresden'in Elbe'nin kuzeyindeki en önemli tramvay merkezidir; şehrin ikinci büyük istasyonu olan Dresden-Neustadt istasyonu da çok uzakta değildir ve ICE trenleriyle hizmet vermektedir. Tiyatronun kendisi için en yakın durak, bir sonraki rehberin açıkladığı gibi, kısa bir yürüyüş mesafesindeki Diakonissenkrankenhaus'dur. Eski şehirden gelirken Elbe'yi geçersiniz, bu da yolculuğu akşamın bir parçası haline getirir: dönüş yolunda eski şehrin ışıkları karşı kıyıda parlar.
Kaynaklar